آيات و بسيارى از روايات استفاده مىشود كه خداوند براى مردم هر عصر و زمانى ، حجت و راهنمايى فرستاده و حجت را بر آنها تكميل نموده است . مؤيد اين نظر گفتارى است كه امير مؤمنان در نخستين خطبهء نهج البلاغه دارند و مىفرمايند : « و لم يخل سبحانه خلقه من نبي مرسل أو كتاب منزل أو حجّة لازمة أو محجّة قائمة . . . ؛ « 1 » خداوند جامعهء بشر را هيچ‌گاه از وجود پيامبرى فرستاده شده و يا كتابى نازل گرديده و برهانى حتمى و قاطع و يا راهى استوار و روشن ، محروم ننموده است » . و نيز مىفرمايد : « اللّهمّ بلى لاتخلو الأرض من قائم للّه بحجّة إمّا ظاهراً مشهوداً أو خائفاً مغموراً لئلّا تبطل حجج اللّه و بيّناته . . . ؛ « 2 » بار خدايا ! زمين هيچ گاه از حجتى كه براى خدا قيام كند ، خالى نمىماند و او يا ظاهر و آشكار است و يا پنهان ( علت وجود چنين حجت به خاطر اين است كه دلايل روشن خدا از بين نرود ) » . آيا فيض نبوت مخصوص خاور زمين است ؟ گاهى تصور مىشود كه دين و آيين ارمغان شرق است و پيامبران آسمانى فقط از شرق برخاسته‌اند و لذا نام پيامبرانى كه در قرآن و عهدين آمده است همگى از خاور زمين بوده و هرگز در غرب ، آيين و پيامبرى نبوده و مردم مغرب زمين آيين و مذهب را از شرق گرفته‌اند . اين مطلب ، گمانى بيش نيست و تاريخ مذاهب در ملل جهان نيز بر خلاف آن

--> ( 1 ) . نهج البلاغهء عبده ، ج 1 ، ص 18 ( 2 ) . همان ، كلمات قصار ، شمارهء 147 .